Λίγο πριν από την επιτυχία…

Οι εξετάσεις πλησιάζουν και η ύλη μοιάζει βουνό. Από πού να αρχίσω; Τι να πρωτοδιαβάσω; Δεν προλαβαίνω! Δεν ξέρω τίποτα! Δε θυμάμαι τίποτα! Άγχος και πανικός. Που πολλές φορές οδηγεί σε αδυναμία συγκέντρωσης ή σε αναβλητικότητα.

Ο χρόνος που απομένει φαντάζει λίγος, αλλά μπορεί να γίνει και πολύς.

Η επιλογή που έχετε είναι μία: Στρώνεστε στο διάβασμα σαν να μην υπάρχει αύριο!!! Αλλά το κάνετε σωστά και δημιουργικά.

Από εμάς τις καθηγήτριές σας μερικές συμβουλές, αποτελεσματικές και δοκιμασμένες:

1. Μπλοκάκι σημειώσεων: Είναι πολύ σημαντικό να γράψετε ένα πρόγραμμα διαβάσματος εβδομαδιαίο, αλλά πολύ σημαντικό είναι να γράφετε και ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα διαβάσματος για την κάθε μέρα ξεχωριστά. Αυτό το κάνουμε στο τέλος της μέρας  (Καλύτερη επιλογή, γιατί μας δημιουργεί την αίσθηση του ελέγχου και κοιμόμαστε πιο ήρεμα) ή το πρωί της επόμενης. Προσοχή!!! Το γράφουμε και προσπαθούμε να το εφαρμόσουμε τουλάχιστον στο 80%.

• Διαλείμματα: Πολλά και μικρά. Το συνεχόμενο πολύωρο διάβασμα δεν είναι αποδοτικό και βαραίνει την ψυχολογία μας (μονοτονία). Τα τακτικά μικρά διαλείμματα ανανεώνουν τις δυνάμεις μας και συνεχίζουμε το διάβασμα με όρεξη (τουλάχιστον μεγαλύτερη).

Προσοχή!!! Δεν ξεχνάμε ότι και το διάλειμμα έχει τέλος.

• Κινητό τηλέφωνο: Έξω από το δωμάτιο!!! Θα δούμε πόσα λάικ συγκέντρωσε η τελευταία ανάρτησή μας στο διάλειμμα. Εμάς τώρα μας ενδιαφέρουν τα λάικ των …βαθμολογητών.

• Και τώρα ένα μυστικό επιτυχίας: Επανάληψη, Επανάληψη, Επανάληψη!!! Αναρωτιέστε συχνά (και μαζί με σας και όσοι κρατούν το βιβλίο σας) γιατί δε θυμάστε την επόμενη μέρα –ή και την ίδια πολλές φορές– αυτό που χτες λέγατε νερό. Υπάρχει πολύ καλή εξήγηση γι’ αυτό το φαινόμενο. Η γνώση αποθηκεύεται αρχικά σε αυτό που λέγεται βραχύχρονη μνήμη (Σαν τα stories του facebook ένα πράγμα). Χωρίς την επανάληψη δεν καταχωρίζεται στην μακροπρόθεσμη μνήμη μας (στον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου μας) και έτσι δεν μπορούμε να την ανακαλέσουμε, όταν τη χρειαστούμε.

Δημιουργείστε, λοιπόν, ένα σύστημα επανάληψης που δε θα επιτρέψει στο μυαλό σας να ξεχάσει:

α) Κρατάμε σημειώσεις με τρόπο που έχουν νόημα για το μυαλό μας και μας βοηθούν βλέποντάς τες να θυμηθούμε πολλά περισσότερα. Προσοχή!!! Όχι αναλυτικές. Με λίγες λέξεις.

β) Κάνουμε επανάληψη αυτού που διαβάσαμε και κυρίως αυτού που μας δυσκολεύει στο πρώτο τετράωρο, αφού το μάθαμε. Η επόμενη επανάληψη μπορεί να γίνει σε δυο–τρεις μέρες και η επόμενη μετά από μια βδομάδα. Τα διαστήματα αυτά μπορούν να καθοριστούν από τον διαθέσιμο χρόνο και το αντικείμενο του διαβάσματος. Η ουσία είναι να μην αφήνουμε μεγάλα διαστήματα μεταξύ των επαναλήψεων.

γ) Μην ξεχνάτε τη μέθοδο του Post–it! Ό, τι ξεχνάμε το γράφουμε σε Post–it και το κολλάμε σε εμφανές σημείο, για να το βλέπουμε συνέχεια. Δώστε σαφείς εντολές στη μαμά να μην τα πετάξει κατά το ξεσκόνισμα.

Και κάτι για το τέλος!

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει από τη φύση του την τάση να εστιάζει στο αρνητικό.  Αυτό σχετίζεται άμεσα με την επιβίωση του είδους μας. Επίσης, δεν ξεχωρίζει το πραγματικό από το φανταστικό. Πιστεύει ό,τι του δώσουμε και μαθαίνει να λειτουργεί σύμφωνα με αυτό. Αν εμείς τον τροφοδοτούμε με σενάρια αποτυχίας και καταστροφολογίας, δεν έχει άλλη επιλογή από το να αντιδράσει ανάλογα (παραίτηση, φόβος, ατολμία..). Δίνουμε, λοιπόν, στο μυαλό μας θετικές εντολές. Ξυπνάμε το πρωί και λέμε  « Άλλη μια μέρα που θα με φέρει κοντά στην επιτυχία»  και όχι «Άλλη μια βαρετή μέρα διαβάσματος». Πριν κοιμηθούμε δε λέμε  «Τίποτα δεν έκανα σήμερα», αλλά «Σήμερα πιθανόν να εξασφάλισα πολλούς βαθμούς.».

Και μπορεί να πλησιάζουν οι εξετάσεις, αλλά μαζί μ’ αυτές πλησιάζουν και οι διακοπές!!!